• « زندگی » مـُقـدس است، خدا هم حق ندارد حکم قتل و اعدام بدهد.

    «ارتــای خوشه(سیمرغ)»

    گاه نوشتــار ِ
    « رضـا ایــــرانی »


    « آزادی هر ایرانی، زمانی میسر است که شــــریعت اسلام را با فرهــنگ مـردمی ایران مهار ساخته و دوام این آزادی را همــــواره با نگـــه‌داشتن شریعت اسلام با اندیشه‌های «قداست جان و زندگی و خرد مردمان»، و بدور از شمشیر اســلام، ضمانت نمــــاید.
    این تنها راه است، مابـقی، فـــریب و دروغ و ریــــا و ساده‌لوحی خطرناک و از سر، چیرگی شـریعت خونریز اسلام است. »

    بــرای انــــدیشه ایــــــرانی، انسان اندازه حکومت است.


    «« بزرگتـرین دشمن ملــت ایران، حکومت اسلامیست.
    حکومت اسلامی،دهه‌هاست که در همــــه جبهــــه‌های سیـــاسی و اقتـــصادی و فرهنگی و هنری و ملی، با نهایت درند‌‌گی و خشونت با ملت ایران می‌جـنگـد.
    اندیشیدن برای پیروز شدن ملــــــــــت ایــــــــران بـــــر حکــــــومت اسلامی
    در این جنگ وحشتناکست که انــــدیشیدن حقیــقی است.»»

  • « زندگی » مـُقـدس است، خدا هم حق ندارد حکم قتل و اعدام بدهد.

    « زندگی » مـُقـدس است، خدا هم حق ندارد حکم قتل و اعدام بدهد
  • بایگانی

«« نوروز ، جشن زمان و معنای زمان و یک اندیشه سکولار است»»

«« نوروز ، جشن زمان و معنای زمان و یک اندیشه سکولار است»»

«« نوروز ، جشن زمان و معنای زمانست، نه جشنی که یادبود یک شخصیتی و رسولی و یک اتفاق تاریخی باشد.
منسوب ساختن جشن نوروز به اشخاص، نابود ساختن معنای اصیل زمان است.   نوروز ، « بُن زمان » بود . یعنی این روز، روز بعدی را از« خود» می‌زائید، و روز بعد نیز، جشن تولد روز بعد را باید گرفت. پس نوروز با خود ، جشن تولد هر روزی را پس از خود می‌آورد. خود‌زائی زمان و طبعا گیتی  و خدا، در زمان بود . این یک اندیشه سکولار است.از این‌گذشته ، اندیشه نوزائی، پیوسته به اندیشه « نو اندیشی و رسیدن به بینش نوین » بود . با این اندیشه، « خود زائی و خود آفرینی » ، در گوهر هر جانی و هر انسانی بود. ولی خدایان و الاهان نوری، می‌خواستند که «نیروی آفرینندگی را در خواست خود ، متمرکزسازند و منحصر به خود نمایند». این بود که می‌بایستی به هر نحوه‌ای شده است،  معنای نوروز و معنای جشن، و معنای زمان را دگرگون سازند. این بود که روز نخست را که جشن نوزائی زمان ( و گیتی و خدا ) بود، با نخستین جرم و گناه آمیختند، تا سراسر زمان، آلوده و تباه بشود. درالهیات زرتشتی، این نخستین روز، روز ورود و تازش اهریمن به گیتی می‌شود. او، ازهمان لحظه نخست، گیتی و انسان را با گناه می‌آمیزد . این اندیشه در داستان جمشید در شاهنامه بازتابیده شده است.»»

همه نوشتار را در بخش «از استاد منوچهر جمالی» بخوانید.

عبارت «توهین به عقیده مسلمانان» برترین حربه برّنده، برای توهین‌کردن ِ همیشگی به «خرد و ارج انسان‌ها»

عبارت «توهین به  عقیده مسلمانان» برترین حربه برّنده،
برای توهین‌کردن ِ همیشگی به «خرد و ارج انسان‌ها»

«« این عبارت که «توهین به مقدسات اسلامی و به عقیده مسلمانان نکنید»، برترین حربه برّنده، برای توهین‌کردن ِ همیشگی به «خرد و ارج انسان‌ها» شده است. توهین به عقیده و ایمان مردم نکنید، یعنی بگذارید که خرد انسان‌ها، اسیر و ذلیل و ضعیف بمانند، یعنی که کسی حق ندارد، خرد انسان‌ها را به آزادی و استقلال برانگیزد.
در جهان آزادی، برترین توهین‌ها، توهین به آزادی خرد و ارج انسانیست.

این ارج انسانیست که با خردش، حق دارد درباره همه عقاید، آزادانه بیندیشد و آنها را نقد کند و برگزیند یا رد کند. تا کی ایمان به مذهب، حق مسلم خود می‌داند، که به خرد آزاد و مستقل انسانی توهین کند، و اندیشیدن با خرد آزاد را که تابع هیچ عقیده‌ای نیست، توهین به خود بشمارد!
عقیده، ازکجا این حق را پیدا کرده که همیشه به خرد آزاد انسان، توهین کند، و راه او را به استقلال و آزادیش ببندد؟
این بزرگترین توهین به خرد انسانست که حق او، به نقد عقاید و شک درعقاید ،از او گرفته شود.
آیا این عقیده به اسلامست که باید حق و قدرت آنرا داشته باشد که خرد انسان را دراخلاق و قانون و نظام و اقتصاد، راهبری کند، و خرد انسانی را در این گستره ها، ضعیف و ناتوان و عاجز بشمارد، و افسار به‌ دهان خرد انسان‌ها بزند؟
آیا ایمان به یک مذهب و ایدئولوژی، حق مطلق را دارد که خرد انسان‌ها را از معیار زندگی‌بودن بیندازد؟ این‌ها برترین توهین به ارج و خردِ انسانی است. »»

تفکرفلسفی، نیازبه خواندن زیاد ندارد،

«تفکرفلسفی، نیازبه خواندن زیاد ندارد»

«« از آنجا که ما در زمانی هستیم که بسیار فراوان نوشته می‌شود، عادت به سطحی خوانی و بدخوانی داریم.
ما دیگر، حوصله و نیرو برای عمیق و دقیق خواندن این‌همه متون را نداریم.
با چنین عادتی، خواه‌ ناخواه نسبت به نوشته‌های کهن که بسیارکم و ناچیزند، ارزش چندانی قائل نیستیم.
ولی همین متون بسیار کم و محدود هستند
که ازما، عمق و دقت بسیار زیاد می‌طلبند، وما زآن سرباز می‌زنیم. و درست در خواندن این متون هست که به «عمیق و دقیق و بنیادی اندیشیدن»، که سرمایه‌ی تفکر فلسفی‌است، باز می‌گردیم.
در این متونست که باید پرواز سریع بر فرازگستره‌ی پهناور را کنارگذاشت، و به کند و کاو در نقاطی کم و تاریک پرداخت.
تفکرفلسفی، نیازبه خواندن زیاد ندارد، بلکه نیاز به ژرف‌روی در اندیشه‌های مایه‌ای، و گُستاخی برای دیدن آنچه همه نادیده می‌گیرند، دارد. »»

چگونه سد انحطاط در اجتماع شکسته می‌شود؟

چگونه سد انحطاط در اجتماع شکسته می‌شود؟

«« با تقلید در تفکر از هر اندیشه و آموزه‌ای، و با تقلید در عمل از هر سرمشقی، انحطاط شروع می‌شود. کسی نباید سوره‌ای مانند قرآن بیآورد تا پیامبر بشود، و یا کتابی مانند افلاطون یا ارسطو بنویسد یا همانند آنان بیندیشد، تا فیلسوف بشود.
با انگیخته‌شدن از آنچه دریک آموزه، نو است و دریک سرمشق، تازگی دارد و جلوه استقلال است، سد انحطاط در اجتماع شکسته می‌شود.
نوآوری و استقلال و تازگی، درست در ناهمانند بودنست. شناخت تنوع فردیت انسانی خود، و به عبارت‌آوردن گستاخانه آن، راه نوآوری و تازگی و استقلال را می‌گشاید.
 انحطاط، باسرکوبی تنوع فردیت ویژه انسان، در تقلید از سرمشق‌ها و آموزه‌های فکری و دینی و ایدئولوژیکی میسر می‌گردد. »»